Ścinawa miasto, które czuje Bluesa

W 1592 r. założone zostało bractwo strzeleckie w Ścinawie. W 1663 r. rada miejska w Ścinawie odkupiła prawo prowadzenia apteki. W 1660 r. założona została w Ścinawie drukarnia - jej założycielem i pierwszym właścicielem był Wigand Funcke.

Od średniowiecza istniała w Ścinawie przeprawa przez Odrę. Strategiczne usytuowanie miasta miało ogromny wpływ na rozwój gospodarczy i jego historię. Dotyczy to przede wszystkim negatywnych skutków działań wojennych, które decydowały o kształcie miasta. W 1343 r. w czasie wojny o Wschowę miasto zostało zburzone i zdobyte przez Kazimierza Wielkiego. W 1428 r. miasto zostało po raz pierwszy zniszczone przez Husytów - wówczas spalone zostało przedmieście głogowskie oraz kościół Mariacki; w 1432 r. stoczona została bitwa o most pomiędzy husytami i księciem Konradem. Podczas wojny trzydziestoletniej, w latach 1632-1633, prawie całe miasto zostało zniszczone. Od 1630 r. prowadzone były prace przy umocnieniach wokół miasta. W 1633 r. pod Ścinawą została stoczona bitwa pomiędzy cesarskimi wojskami Wallensteina i szwedzkimi - uwieczniona na sztychu Meriana z najstarszym przedstawieniem miasta. Przeprawa przez Odrę miała również wpływ na dochody miejskie. Od 1274 r. miasto posiadało prawo pobierania podatku na Odrze, do 1924 r. pobierano również opłaty na moście przez Odrę. W latach 1854 -1858 r. miała miejsce budowa drewnianego mostu na Odrze ze środków miejskich. Miasto niszczone było również przez powtarzające się powodzie.

Ważnym wydarzeniem historycznym w Ścinawie było mające miejsce 13. kwietnia 1813 r. spotkanie króla pruskiego Fryderyka Wilhelma III, który zamieszkał przy Rynku 19/20 i cara Aleksandra, który zatrzymał się na zamku. Miasto podupadło po wojnach napoleońskich. Dopiero w 2 poł. XIX wieku nastąpił rozwój przemysłu: po uruchomieniu linii kolejowej obok żeglugi Ścinawa stała się ważnym węzłem komunikacji kolejowej: w latach 1869-1874 nastąpiła budowa linii kolejowej Wrocław-Szczecin. a w 1898 r. powstała prywatna linia kolejowa Legnica-Rawicz. W latach 1873-74 wybudowano most kolejowy na Odrze, natomiast drogowy w latach 1900-1907.

Od drugiej połowy XIX w. można mówić o pewnym ożywieniu miasta. Od 1843 r. wydawana była w mieście pierwsza lokalna gazeta. W 1850 r. założony został tygodnik „Steinauer Kreisblatt". W 1850 r. nastąpiło otwarcie seminarium nauczycielskiego (zamknięte w 1926 r.). W 1911 r. otwarto regionalne muzeum, założone przez Gustava Ulricha - po jego śmierci, w 1930 r., nosiło jego imię. Ścinawa jako stolica powiatu stała się siedzibą urzędów i instytucji państwowych. W 1855 r. nastąpiło otwarcie powiatowej kasy oszczędności. W 1927 r. powstał urząd budownictwa wodnego oraz urząd katastralny wraz z kasą powiatową oraz budowlaną, na przełomie 1927/28 r. urząd pracy, na przełomie 1928/29 r. urząd finansowy. W 1936 r. otwarto archiwum miejskie.

Liczba mieszczan znana jest od 1749 r. — wówczas Ścinawa liczyła 1829 mieszkańców (dla porównania: w 1910 roku przekroczyła 5 tys., w 1933 r. — 6250).

Miasto zostało poważnie zniszczone podczas działań wojennych w 1945 r.; bombardowania rozpoczęto 25 stycznia, natomiast miasto zostało zdobyte po ciężkich walkach przez oddziały wojsk rosyjskich 8 lutego.

Po wojnie nie zdecydowano się na odbudowę starego miasta, przeprowadzono rozbiórkę ruin, w tym wypalonego nowego kościoła katolickiego. Jednymi nowymi budowlami jest budynek ratusza, blok mieszkalny przy rynku i powstająca obecnie zabudowa ulicy Szpitalnej.